Lundapysjutímabilið hefst yfirleitt upp úr miðjum ágúst og stendur fram í september. Pysjurnar leita þá í ljósin í bænum úr fjöllunum hér í kring, þeim er bjargað af götunum svo hægt sé að hjálpa þeim út í sjó á nýjan leik.
Pysjurnar fara á stjá á kvöldin og hópast krakkarnir í Eyjum þá út til að leita að pysjum sem þarf að bjarga. Áður en þeim er sleppt er mælst til að pysjurnar séu vigtaðar og þær skráðar hjá Pysjueftirlitinu svokallaða sem hefur verið starfrækt frá árinu 2003.
„Það hjálpar okkur mikið og lundabyggðunum því þetta er tegund í útrýmingarhættu. Hver einasti fugl sem við björgum er stór sigur,“ segir Barbara Stefanutti starfsmaður Sea Life Trust sem kemur að Pysjueftirlitinu.
Læknisskoðun áður en þeim er sleppt
Starfsmenn Pysjueftirlitsins aðstoða við að skoða pysjurnar og sjá hvort þær séu tilbúnar að fara út á sjó.
„Við athugum hvort vængirnir séu í lagi, engin beinbrot, hvort hreyfanleiki fótanna sé í lagi, að þær séu ekki of léttar, engir áverkar á goggnum. Ekkert að.“
„Ef þær eru heilbrigðar má sleppa þeim og þær fara beint út á sjó. Ef ekki, dvelja þær hjá okkur á spítalanum,“ bætir Barbara við.
Sýnikennsla í sleppingu
Þegar búið er að skrá og vigta pysjurnar er komið að því að sleppa þeim. Vestur á Hamri er búið að útbúa nokkurs konar sleppisvæði og hér geta pysjurnar náð góðu flugi út í sjó.
Hvað eruð þið búin að finna margar lundapysjur í ár?
„Við fundum sjö í gær og í fyrradag fundum við tvær,“ sagði Þórlaug Jenný Ágústsdóttir sem var ásamt bróður sínum að sleppa pysjum.
Lárus sýndi síðan hvernig fara ætti að þegar pysjunum er sleppt.
„Maður þarf að fara undir vænginn, passa að vængirnir séu svona,“ segir Lárus um leið og pysjan blakar vængjunum.
„Það er líka hægt að skutla þeim svona,“ segir Lárus.
Sjón er sögu ríkari en alla fréttina má sjá í spilaranum hér fyrir ofan.
