„Forsætisráðherra heldur betur einsetti sér að fella meirihlutann í Kópavogi, það tókst ekki,“ sagði Ásdís Kristjánsdóttir bæjarstjóri þegar fyrstu tölur sýndu Sjálfstæðisflokkinn með hreinan meirihluta í Kópavogi.
Úrslitin marka stórsigur fyrir Ásdísi og hennar fólk, en Kristrún Frostadóttir forsætisráðherra lagði mikla áherslu á Kópavog í kosningabaráttunni og gagnrýndi sérstaklega stöðu leikskólamála í bænum.
Á sama tíma styrkti Sjálfstæðisflokkurinn einnig stöðu sína verulega í Reykjavík þar sem flokkurinn er nú líklegastur til að leiða nýjan meirihluta eftir kosningarnar. Flokkurinn fékk 32,5% og níu borgarfulltrúa.
Hægrisveifla í sveitarstjórnarkosningum
Kosningarnar virðast staðfesta hægrisveiflu í íslenskum stjórnmálum. Auk Sjálfstæðisflokksins kemur Miðflokkurinn sterkur út og ljóst að flokkarnir geta myndað tveggja flokka meirihluta í Reykjavík. Það myndi þýða hreina hægri stjórn í Reykjavík.
Kristrún Frostadóttir var óvenju sýnileg í sveitarstjórnarkosningunum miðað við aðra landsmálaforingja. Á meðan margir flokksformenn héldu sig til hlés tók forsætisráðherra virkan þátt í kosningabaráttu Samfylkingarinnar víða um land, meðal annars í Kópavogi, Reykjavík og Fjarðabyggð.
Pólitíska veðmálið virtist ljóst: góð kosning Samfylkingarinnar í stærri sveitarfélögum átti að styrkja ríkisstjórnina pólitískt. Niðurstaðan varð hins vegar önnur.
Tannhvassar konur í kosningasjónvarpinu
Talsverð harka færðist í umræðuna þegar leið á kosningakvöldið. Samfylkingin beið meðal annars afhroð í Hafnarfirði þar sem varaformaður flokksins, Guðmundur Árni Stefánsson, leiddi listann.
Guðmundur Árni sagðist eftir niðurstöðurnar þurfa að „hugsa sinn gang“. Skömmu síðar sagði flokksystir hans, Ingibjörg Sólrún Gísladóttir fyrrverandi borgarstjóri, í beinni útsendingu að hann hefði kannski átt að íhuga stöðu sína áður en gengið var til kosninga.
Ríkisstjórnarflokkarnir þrír – Samfylking, Viðreisn og Flokkur fólksins – fengu víða slaka kosningu og virðast niðurstöðurnar því vera ákveðin viðvörun fyrir ríkisstjórnina einu og hálfu ári eftir þingkosningar.
