„Hún var stór og mikil og mjög krefjandi,“ segir Freyja Kjartansdóttir, sem er í teymi Dýrfinnu og leitaði í alla sex sólarhringana.
„Eigendur Bellu voru með hana í göngu við hraunið til móts við álverið á sumardaginn fyrsta. Þau mæta fólki með tvo stóra hunda og annar hundurinn óð í Bellu og beit hana. Hún hljóp í burtu og hvarf algjörlega. Þau leituðu í eina og hálfa klukkustund áður en þau hringdu í okkur.“
Freyja segir teymið hjá Dýrfinnu hafa kallað út alla sjálfboðaliða en alls komu um tvö hundruð manns að leitinni. Hálftíma eftir að símtalið barst voru drónar komnir á loft til að leita í hrauninu. Alls voru átta drónar notaðir, þrír hitadrónar, nætursjónaukar, hitasjónaukar og fjórhjól.
„Hún fannst á endanum á svæði sem var samt búið að dróna yfir. Þetta var í iðnaðarhverfinu á svæði þar sem var mikið af stórum vinnuvélum og grjóthleðslum svo sjálfboðaliðarnir vildu ekki vera þar á vappi,“ segir Freyja.
Eftir sex sólarhringa leit ákvað maður sem átti iðnaðarbíl á svæðinu að taka rúnt eftir að eiginkona hans hvatti hann til þess.
„Hann kíkir í bíltúr og er að keyra hægt meðfram malarvegi og heyrir væl í henni. Hann kemur ekki auga á hana en sleppir hundinum sínum lausum og hann hljóp beint upp á klettagarðinn.“
Bella, sem var ennþá með tauminn fastan, hafði flækst í grjótinu og var því föst í hrúgu af stórgrýti. Það voru heldur betur fagnaðarfundir og féllu tár þegar hún fannst loks.
Freyja segist afar þakklát öllum þeim sem komu að leitinni. Til að mynda hafði eiginmaður sjálfboðaliða boðið þeim að dvelja inni í kaffiskúr nálægt leitarsvæðinu auk þess sem tvær björgunarsveitir nýttu tækifærið til að æfa notkun á hitadróna.
„Þegar hundur er í neyð er ótrúlegt samfélag sem tekur sig saman.“
