Ríkið skilgreinir einstaklinga sem fjölmiðla

Páll Vilhjálmsson skrifar:
Fjölmiðlanefnd, fyrir hönd ríkisins, segir suma einstaklinga öðruvísi en aðra; þeir séu fjölmiðlar. Almenna reglan í samfélaginu að maður skilgreinir sig sjálfur. Menn geta jafnvel labbað niður á þjóðskrá í hádeginu og skipt um kyn. En hvort einstaklingur sé fjölmiðill eða ekki – það er ákvörðun fjölmiðlanefndar.
Þórarinn Hjartarson er fjölmiðill, segir fjölmiðlanefnd, og sektar hann um hálfa milljón fyrir að neita að gangast við skilgreiningunni. Vinkonurnar Ólöf Skafta og Kristín Gunnars eru fjölmiðlar, samkvæmt sömu stofnun. Þórarinn útvarpar sinni skoðun í hlaðvarpinu Ein pæling en þær Ólöf og Kristín varpa Komið gott.
Erna Bjarnadóttir er gangandi fjölmiðill, sé ríkisviðmiðið haft í huga. Hún birtir greinar í Bændablaðinu, Mogga, Vísi, Viðskiptablaðinu og Nútímanum. Enn hefur fjölmiðlanefnd ekki klukkað Ernu. Hún er nösk, skrifar grein í Nútímann og hafnar fyrirfram flokkun ríkisstofnunar sem tekur sér vald að segja einstaklinga fjölmiðla.
Prentlistin kom til sögunnar undir lok miðalda. Ríkisvald þess tíma og löngum síðar lagði á boð og bönn um hvað mætti prenta og gefa út. Er mannréttindum á borð við mál- og prentfrelsi óx ásmegin kvarnaðist úr boðvaldi ríkisins um hvað má segja upphátt og hvað ekki. Fjölmiðlanefnd tileinkar sér miðaldahugsun er nefndin tekur sér ráðsmennsku á stússi einstaklinga að segja sína skoðun, einir sér eða í félagi með öðrum, með eða án hljóðnema.
Meira er í húfi en frelsi einstaklinga að skilgreina sig sjálfa og tjá hug sinn – þótt það eitt og sér kalli á andóf að mannréttindi séu fyrir borð borin. Ríkisvæðing miðlunar á fréttum og skoðunum er komin á hættulegt stig. Í gegnum fjölmiðlanefnd renna ríkisstyrkir til fjölmiðla sem ríkið annars sveltir með niðurgreiðslu á starfsemi RÚV. Fjölmiðlum er gert að ganga betlandi til ríkisvaldsins. Nú skal beiningarmönnum fjölgað með því að opinber stofnun segir einstaklinga fjölmiðla er lúti forsjá ríkisvaldsins.
Verulega er þrengt að málfrelsi í landinu af hálfu ríkisvaldsins. Óhugnanlegum tilburðum hins opinbera að leggja kvaðir á einstaklinga með skoðanir á málefnum samfélagins verður að hnekkja. Gervigreind, sem segir sína skoðun, er rétthærri en Íslendingur í húð og hár.