Óvíst er hvort fleiri dansleikir eða tónleikar verði haldnir í salnum við Hótel Valaskjálf á Egilsstöðum, gamla félagsheimilinu og aðalviðburðasalnum á Héraði. Mikill viðgerðakostnaður eftir vatnstjón varð til þess að eigendur skoða að breyta salnum í gistirými.
Það var högg fyrir eigendur Hótel Valaskjálfar þegar heitavatnslagnir brustu í júní og vatn flæddi um veislusal hótelsins og skemmdi sviðið, dansgólf og bar. Þá var ljóst að salurinn væri ónothæfur, gólfefni ónýtt og miklar viðgerðir fram undan.
Eigendur Hótel Valaskjálfar sögðust ekki hafa tök á viðtali þegar fréttastofa leitaðist eftir því í dag en staðfestu að til skoðunar væri að breyta salnum. Jóhann Pétur Reyndal, annar eigenda, sagði í viðtali við Austurfrétt að rekstur salsins hefði skilað tapi undanfarin ár.
Í ljósi aðstæðna væru þeir að skoða ýmsa kosti, en einn þeirra væri að breyta salnum í svokallað hylkjahótel – þar sem fólk gistir í litlum einingum sem líkjast oft frekar einkakojum en herbergjum.
En salurinn við Hótel Valaskjálf er íbúum á Héraði mörgum kær. Hann var byggður 1966 sem félagsheimili Egilsstaða og hefur síðan hýst óteljandi samkomur, dansleiki, tónleika, leiksýningar, góðgerðarviðburði, útskriftir menntaskólanema og svo mætti lengi telja.
„Þetta er menningarhús Egilsstaða!“
Og tilfinningarnar eru greinilegar á íbúahópum á Facebook, þar sem íbúar lýsa vonbrigðum með hugmynd eigenda og skora sumir á sveitarfélagið að grípa inn í, salurinn sé hluti af menningarlífi og sögu staðarins.
Athugasemdirnar eru ótal margar, en margir virðast hneykslaðir á áformunum og sammælast um að það megi ekki breyta salnum í gistirými.
„Mér finnst persónulega að sveitarfélagið Múlaþing eigi að stíga þarna inn og setja þessum mönnum stólinn fyrir dyrnar. Þetta er menningarhús Egilsstaða og þeir eiga ekki að komast upp með þetta. Ímyndið ykkur ef einhver kæmi, keypti Vilhjálmsvöll og myndi gera þar íbúðir,“ skrifar Máni Valsson á hópi íbúa Fljótsdalshéraðs.
Einhverjir kalla eftir stofnun Hollvinafélags, aðrir kalla húsið hjarta samfélagsins og sumir hafa áhyggjur af því hvaða hús eigi að rýma stórar samkomur á Austurlandi.
„Það væri nú eftir öðru að stærsti þéttbýlisstaðurinn í Múlaþingi hefði ekkert félagsheimili,“ skrifar Magnús Kristjánsson.
Salurinn var á árum áður í eigu sveitarfélagsins, en hefur um árabil verið í einkaeigu. Annar eigenda segist skilja áhyggjur íbúa og ítrekar að framhaldið sé óráðið.
Vonast var til að hlutverk hússins sem menningarhús yrði styrkt eftir endurbætur 2014, eins og fréttastofa fjallaði um á þeim tíma:
