Mörgum brá í brún þegar Áslaug Arna Sigurbjörnsdóttir tilkynnti í pontu Alþingis að hún hygðist segja af sér þingmennsku. Áslaug segir ákvörðunina aðeins hafa verið tekna skömmu áður, undir lokin á námi hennar erlendis.
Tómas Arnar Þorláksson heimsótti Áslaugu þar sem hún kann best við sig, í hesthúsi fjölskyldunnar. Hesthúsið er búið huggulegu eldhúsi þar sem þeim gafst tækifæri til að ræða saman á einlægu nótunum. Áslaug segist ekki hafa haft tíma til að sinna hestamennskunni af fullum þunga eftir að hún varð ráðherra en sér nú fram á að hafa meiri tíma fyrir hana.
„Þegar maður fer á hestbak þá er maður ekki í símanum og hugsar maður ekki um neitt annað en íslenska náttúru og veginn fram undan.“
Áslaug játar því að spennufall hafi komið yfir hana eftir að hún sagði sig frá þingmennsku.
„Já, það kom spennufall svona nokkrum dögum seinna. En mér líður vel. Þetta var rétt ákvörðun fyrir mig. Mig óraði ekki fyrir því að ég myndi taka þessa ákvörðun þegar ég fór út,“ segir Áslaug sem tók sér tíu mánaða frí frá þingmennsku til að klára MLM-gráðu við Columbia-háskóla í New York. Áslaug hafði áður lokið meistaragráðu í lögfræði frá HÍ.
Stuttur aðdragandi að afsögninni
„Þetta byrjaði að blunda í mér meðan ég var úti,“ segir Áslaug um ákvörðunina.
„Ég var búinn að gefa mig alla í þetta verkefni og ná miklum árangri í stjórnmálunum, vera í ríkisstjórnum. En við að fara til útlanda sér maður kannski hvernig reynsla manns gæti nýst á miklu fleiri stöðum.“
„Alþingi hefur fyrir mig verið ótrúlega dýrmæt reynsla og ég mun sakna þess að takast á við fólk um hvernig best á að halda á hlutum til að við best náum árangri fyrir Ísland. Það er ástríða mín hvernig við getum gert hluti betur. Ég er aldrei sátt, ég sé alltaf hvernig við getum gert hluti betur.“
Kveðjuræða Áslaugar reyndist vera tilfinningaþrungin stund og klökknaði til að mynda þingforseti, Þórunn Sveinbjarnardóttir, þegar hún kvaddi hana í kjölfar ræðunnar. Áslaug viðurkennir að viðbrögðin hafi komið á óvart.
„Samt sem áður vissi ég að þetta yrði stórt augnablik. Ég vildi klára störf mín á þingi með eins mikilli virðingu og hægt er. Maður er búinn að leggja líf og sál í starfið frá tuttugu og fimm ára aldri.“
Rúmt ár liðið frá formannsslagnum
Áslaug háði baráttu við Guðrúnu Hafsteinsdóttur í upphafi síðasta árs í sögulegri kosningu um formannsembætti Sjálfstæðisflokksins. Þegar talið hafði verið upp úr kössum kom í ljós að aðeins nítján atkvæðum munaði á frambjóðendum og hafði Guðrún betur. Það munaði því litlu að líf Áslaugar Örnu væri allt öðruvísi í dag.
„Það er auðvitað stór partur af mínu lífi að hafa farið í formannsframboð í Sjálfstæðisflokknum. Ég sé ekki eftir því, ég er gífurlega stolt af öllu því sem ég gerði í aðdragandanum. Ég hef ennþá jafn mikla ástríðu fyrir hugsjón og hugmyndafræði Sjálfstæðisflokksins. Ég gekk auðvitað út af landsfundi með nánast helming atkvæða. Lífið hefði vissulega verið allt annað, en ég hef mikla trú á því að það sem eigi að gerast gerist.
Áslaug segir síðastliðið ár í sínu lífi hafa verið umbreytandi í lífi hennar.
„Ég hef séð hvernig hlutir í lífi manns sem maður fær ekki stjórnað á geta mótað mann og haft góð áhrif. Erfiðustu hlutirnir í mínu lífi hafa gert mig að þeirri manneskju sem ég er í dag, gefið mér meira hugrekki og þroskað mig á þann hátt að ég var tilbúin að takast á við þingmennsku ung og mikla ábyrgð síðar sem ráðherra.“
Ýmsir haft samband í kjölfar afsagnarinnar
Skilaboðum hefur rignt yfir Áslaugu úr öllum áttum síðan hún tilkynnti um afsögn sína.
„Ég hef alltaf gefið mér tíma í að svara fólki sem hefur samband við mig, reynt að vera aðgengileg með opna samfélagsmiðla. Það hefur stundum komið mér í bobba,“ viðurkennir Áslaug. Sérstaklega gefandi hafi verið skilaboðin þar sem fólk láti fylgja með mál sem hún hafi náð fram sem hafi breytt einhverju fyrir það.
„Það gefur manni ótrúlega mikið. Það bætir eiginlega upp fyrir öll skilaboðin frá fólkinu sem er fegið að losna við mig úr pólitík,“ segir Áslaug og brosir breitt.
Það hefur þegar gerst að haft hafi verið samband við Áslaugu varðandi starfstilboð.
„Ég hef átt samtöl um störf og fengið einhver tilboð en ég hef ekki ákveðið mig.“
Hún hafi fundið að hún þurfti meiri tíma. Draumastarfið gæti verið hérlendis en það gæti líka verið erlendis. Áslaugu hafi líkað dvölin í New York vel.
„Það var ótrúlega gaman og námið var betra en mig óraði fyrir.“
Skólinn hafi verið flottur og bekkurinn ótrúlega fjölbreyttur sem hafi aukið enn á þann lærdóm sem draga mátti frá náminu.
Áslaug rifjar upp eftirminnilega stund þegar hún flutti fyrirlestur fyrir hundrað og þrjátíu grunnskólastúlkur víðs vegar að í Bandaríkjunum sem voru samankomnar á leiðtoganámskeiði. Stúlkurnar launuðu henni fyrir með því að senda henni handskrifuð þakkarbréf.
„Þær voru að læra um stjórnmál og það að geta deilt af minni reynslu, svarað spurningum og gefið þeim kannski yngri fyrirmynd en þær hafa í bandarískum stjórnmálum var dýrmætt. Það var dýrmætt að geta skilið eitthvað eftir sig og deilt einhverju.“
Hefur lengi verið milli tannanna á fólki
Rætt hefur verið um geislandi útlit Áslaugar Örnu frá heimkomu hennar. Áslaug, sem venjulega er með stóra og kraftmikla rödd, verður örlítið hjáróma og horfir niður þegar Tómas Arnar minnist á þetta við hana. Áslaug segist vera orðin vön því að allt sem hún geri rati í fréttir.
„Það hefur einhvern veginn verið fylgifiskur þess að vera opinber persóna en þetta var kannski stærsta breytingin við að búa úti, að fá ákveðið frelsi. Ég hafði kannski ekki áttað mig á hvað þetta hefði áhrif.“
Áslaug segist þó almennt ekki kippa sér upp við hvernig talað sé um hana.
„Nema þegar það er mjög rætið eða slúðursögur sem eiga sér enga stoð í raunveruleikanum.“
Áslaug segir að lífið úti hafi gert henni gott. Hún hafi stóraukið daglega skrefafjöldann með því að ferðast um stórborgina á tveimur jafnfljótum og fundið kyrrðarstundir í hlaupum í hinum víðfræga Central Park. Það, auk þess að vera ekki lengur undir miklu álagi, skýri kannski hvernig geisli nú af henni.
„Við erum stundum í svolítið miklu stressumhverfi hér á Íslandi, með of marga bolta á lofti. Þá kannski passar maður ekki nógu vel upp á sig.“
Mamma var með henni á útskriftardaginn
Áslaug fetaði að einhverju leyti í spor móður sinnar, Kristínar Steinarsdóttur, sem lést árið 2012, með því að halda utan til Bandaríkjanna í meistaranám. Kristín lauk meistaranámi í gagnvirkri kennslutækni frá Stanford-háskóla fjörutíu árum áður. Aðspurð segist Áslaug hafa fundið fyrir móður sinni á útskriftardaginn.
„Já, ég gerði það. Ég hugsaði mikið til þess í aðdraganda útskriftarinnar hvað það var sem fékk mig til að halda alltaf í þennan draum að halda út í nám. Mér er það minnisstætt þegar ég var ung hvernig hún lýsti árinu sínu úti, en hún var líka í eitt ár. Hún lýsti því sem umbreytandi upplifun sem hefði gert ótrúlega mikið fyrir hana – þó hún bölvaði oft námslánunum,“ segir Áslaug og hlær við.
„Það var ótrúlega gaman að sjá fleiri myndir af henni á útskriftardaginn sem ég hafði ekki séð áður.“
Þá uppgötvaði Áslaug að hún myndi vera klædd í stíl við móður sína á útskriftardaginn. Áslaug hafði fest kaup á hvítri dragt og uppgötvaði þegar hún fékk að sjá fleiri myndir frá útskriftardegi móður sinnar að undir kyrtlinum, sem útskriftarnemar klæðast þar ytra, leyndist hvít dragt.
„Mér þótti ótrúlega vænt um það. Ég fann fyrir henni á þessum gleðidegi,“ segir Áslaug, glöð og afslöppuð í fasi.
Að því sögðu kveðja þau Tómas og Áslaug og ríða inn í pólitíska sólsetrið… að sinni.
