Heilbrigðisfulltrúar landsins eru 76 og eru ráðnir hjá sveitarfélögum. Eftirlit með matvælum, hollustuháttum og mengunarvörnum sem er á hendi heilbrigðiseftirlits sveitarfélaga verður að mestu fært frá þeim til ríkisins. Lítil svör fást frá ríkinu og óvissan er óboðleg, segja forsvarsmenn á Suðurlandi.
„Það hefur legið fyrir í svolítinn tíma en útfærslurnar og þá undirbúningurinn ríkismegin hefur bara ekki gengið nógu vel,“ segir Anton Kári Halldórsson, formaður Samtaka sunnlenskra sveitarfélaga
Verkefnin flytjast til Umhverfis- og orkustofnunar annars vegar og til Stofnunar atvinnuveganna hins vegar. Sú stofnun hefur ekki tekið til starfa og ekki er enn búið að ráða forstjóra, hvað þá að ráða starfsmenn.
„Við fáum afskaplega lítil svör og mjög vont fyrir starfsfólkið okkar, þetta góða starfsfólk, mikil óvissa sem það býr við“, segir Anton Kári.
Samtök sunnlenskra sveitarfélaga sem reka sameiginlegt heilbrigðiseftirlit og heilbrigðisnefnd þess tóku af skarið í gær og fólu framkvæmdastjóra eftirlitsins að segja starfsfólkinu upp og formanni nefndarinnar að segja upp framkvæmdastjóranum.
Óvissan óboðleg fyrir starfsfólk
Hjá Heilbrigðiseftirliti Suðurlands vinna átta heilbrigðisfulltrúar, þeirra á meðal Sigrún Guðmundsdóttir framkvæmdastjóri:
„Við vitum ekkert hvort við verðum búin að fá vinnu hjá ríkinu um áramót eða hvar starfsstöðin verður eða á hvaða launum eða um hvað starfið snýst.“
Síðast var fundað með fulltrúum ríkisins í ágúst og reynt að fá svör, segir Anton Kári:
„Það var verið að reyna, hvað á ég að segja, að fá okkur til þess að segja fólki ekki upp strax heldur að bíða en við getum það eiginlega ekki því þarna er náttúrulega fólk líka með sinn uppsagnarfrest og flestir starfsmenn hjá okkur, eða heilbrigðiseftirlitinu, með sex mánaða uppsagnarfrest þannig að við sjáum líka fram á að greiða laun þó svo að við séum í rauninni búin að leggja heilbrigðiseftirlitið niður í núverandi mynd.“
„Óvissan er ekki bara óboðleg fyrir starfsfólkið okkar,“ segir Sigrún. „Hún er náttúrulega óboðleg líka fyrir fyrirtæki og stofnanir.
Þetta snýst ekki bara um að fara inn á veitingastaði, segir hún.
„Við vorum með nokkur þorrablót þar sem matarsýkingar komu upp. Það voru sýkingar uppi á hálendi. Þegar svona kemur upp þá erum við stokkin af stað með það sama. Við vitum ekkert hvernig kerfið verður þegar ríkið er búið að taka við.“
Henni brá nokkuð við að lesa fjárlagafrumvarpið því vissulega fylgir kostnaðarauki þessari tilfærslu:
„Þetta er risastórt verkefni og mjög flókið. Það er eins og það eigi ekki að kosta neitt.“
Það er ekki gert ráð fyrir þessu í fjárlögum?
„Nei.“
