Greinin er þýdd eftir Asger Aamund:

Í Danmörku varð sólmyrkvinn þegar um klukkan 10 um morguninn þann 12. ágúst, þegar við upplifðum eins konar þingmyrkvun í fyrirspurnar umræðum á danska þinginu. Stjórnmálamennirnir skutu marklaust hver á annan, eins og þeir væru í allsherjar slagsmálum í kolsvörtu herbergi. Umræðunum lauk eftir tæpar þrjár klukkustundir með óreiðukenndri og innihaldslausri yfirlýsingu sem færði enga nýbreytni eða framför í umræðuna um innflytjendamál. 

Það gat heldur ekki farið öðruvísi, þar sem allar forsendur fyrir umræðunum höfðu gjörbreyst frá því að borgaralega stjórnarandstaðan hafði kallað þingið saman.

Frjáls aðgangur að Danmörku

Innflytjendaflóð, nærri 80.000 manna, inn í spænsku útlendingabyggðina Ceuta olli skelfingu í ríkisstjórninni og á þinginu. Menn sáu fyrir sér að spænski forsætisráðherrann Sánchez myndi veita öllum innflytjendunum dvalarleyfi, þannig að þeir fengju frjálsan aðgang að Danmörku, efnahagslegri velferðarmiðstöð Evrópusambandsins fyrir fólk sem leitar að velferð og félagslegum framförum. 

Hræðsluáróðurinn byggðist eðlilega á því að Spánn hefði áður veitt nærri einni milljón ólöglegra innflytjenda dvalarleyfi, sem síðan hefðu verið frjálsir að leita sér að betra lífi hvar sem er innan ESB. 

Hvorki fjölmiðlar né stjórnmálamenn höfðu þó kynnt sér málin almennilega, því þeir innflytjendur sem fengu lagalega stöðu voru spænskumælandi innflytjendur frá Rómönsku Ameríku og voru allir þegar komnir í vinnu. Æðsta ósk þeirra var ríkisborgararéttur sem gerði þá að hluta af spænska lýðræðis- og réttarríkinu, sem þar að auki hefur mikla þörf fyrir spænskumælandi vinnuafl, einkum í landbúnaði og ferðaþjónustu.

Tókst að senda heim

Eftir að umræður í fyrirspurnartímanum hafði verið boðaðar tókst spænskum yfirvöldum að senda mörg þúsund innflytjendur aftur til baka, að undanskildum 2–3 þúsund manns frá Sahel-ríkjunum sem eiga rétt á einstaklingsbundinni málsmeðferð. Þannig var allur vindur úr umræðunni áður en þær hófust, þar sem innflytjendaflóðinu var snúið aftur til Marokkó og þeir ólöglegu innflytjendur frá Rómönsku Ameríku sem fengu löglega stöðu vildu búa og starfa á Spáni. Þess vegna endaði umræðan sem myrkvað flopp.

Hælisleitendur.

Flóttamannasamningur

Hins vegar er brýn þörf á að nútímavæða þær alþjóðasamþykktir sem stjórna straumi innflytjenda, fyrst og fremst Flóttamannasamninginn, þessu „Dauðahafshandrit“ frá 1951. 

Flóttamannasamningurinn var mótaður sem eins konar járntjaldssamningur, sem átti að aðlaga örfáa flóttamenn frá Austurblokkinni við borgara móttökulandsins. Það var bæði skynsamlegt og mannúðlegt. Eftir heimsstyrjöldina var þörf fyrir allar lausar hendur, en Þýskaland hafði misst sjö milljónir manna á vígvellinum. Fáeinir flóttamenn sem, með hugrekki og útsjónarsemi, tókst að flýja í gegnum rafmagnaða gaddavírsgirðingu, jarðsprengjusvæði og varðturna járntjaldsins urðu að forsíðufréttum í vestrænum fjölmiðlum og tekið var á móti þeim sem hetjum. Þessi velvilji og umhyggja náði einnig til þeirra mörg þúsund Ungverja sem þurftu að flýja eftir uppreisnartilraunina 1956 vegna hefndar og hryðjuverka Sovétmanna.

Síðan þá hafa straumar innflytjenda breytt um tilgang og eðli án þess að stjórnmálamenn hafi aðlagað samninginn að nýjum tímum. Árið 2015 voru 80 prósent „flóttamannanna“ ekki á flótta undan stríði og hryðjuverkum, heldur ungir, ófaglærðir og atvinnulausir menn frá íslömskum menningarsamfélögum. 

Fjöldi velferðartúrista leiddi til viðvarandi bylgju ofbeldis, nauðgana, neitunar á atvinnu og ofsókna gegn gyðingum, sem stjórnmálamenn og fjölmiðlar ýttu undir með baráttu sinni gegn íslamófóbíu, sem ver íslamska innflytjendur gegn hvers kyns gagnrýni og aðlögun.

Vandinn eykst

Hinn vonlausi og úreldi Flóttamannasamningur frá 1951 hefur síðan verið styrktur og útvíkkaður með dómaframkvæmd Mannréttindadómstólsins í Strassborg, túlkun á Mannréttindayfirlýsingu Sameinuðu þjóðanna og ekki síst Marrakesh-samningnum, sem jafnar öllum farandmönnum við flóttamenn hvað réttindi varðar. 

Allir þessir sáttmálar og samningar hafa aðeins aukið vandamálin við stjórnsýslu og aðlögun flóttamanna, rétt eins og dönsku Kóran-lögin, sem í raun vernda allt íslamska sharía-lagakerfið gegn gagnrýni. 

Við sitjum nú í Danmörku með líklega um 500.000 innflytjendur frá íslömskum menningarsamfélögum sem hata lýðræði, réttarríkið og danska menningu og lífshætti. Þeir vilja ekki aðlagast heldur vilja skipta stjórnarskránni út fyrir íslömsk lög (Wilke fyrir Jyllands-Posten). Ríkisstjórnir sem hver taka við af annarri neita að gera nokkuð í málinu varðandi þennan innflutta Trójuhest sem ógnar danska lýðræðinu, en hafa fundið upp möntru sem kallast „ströng og sanngjörn útlendingastefna“ með vísan til alþjóðasamninganna.

Loka á fyrir alþjóðasaminga

Eina leiðin út úr því flóttamannafeni, sem við höfum sjálf valið okkur, er heimild til tímabundinnar stöðvunar allra alþjóðasamninga og sáttmála. Við þurfum ekki að segja okkur úr þeim, heldur væri slíkt tímabundið hlé, eins konar lögfræðilegt svigrúm þar sem danska ríkisstjórnin myndi í fimm ár áfram vera bundin af gerðum samningum, nema í þeim tilvikum þar sem þeir skaða danska þjóðarhagsmuni eða almannahag. 

Jafnframt yrði ESB og aðildarríkjunum boðið að semja um nútímalegan flóttamannasamning sem svaraði kröfum samtímans og tæki tillit til þjóðlegra og lýðræðislegra hagsmuna.

Þessi tímabundna losun undan hömlum myndi gera Danmörku kleift að ráðast í fjölda uppbyggilegra aðgerða sem gætu styrkt lýðræðið og þjóðarheilsuna:

• Stöðva innflutning fólks sem verður háð opinberri aðstoð. 
• Útlendingar gætu aðeins fengið atvinnu í Danmörku með tímabundnum ráðningarsamningi sem hægt væri að framlengja ef vinnuveitandinn samþykkti það. 
• Fjölskyldusameining yrði á eigin kostnað. 
• Fast starf yrði forsenda dvalarleyfis. 
• Brottvísun við fyrsta fangelsisdóm. 
• Stöðva íslamska menningarlega heimsvaldastefnu með því að afnema Kóran-lögin, móðurmálskennslu og múslímska sjálfstæða skóla. 
• Loka landamærunum fyrir innflutningi frá íslömskum menningarsamfélögum. 
• „Hálf miljón manna sem hata Danmörku ætti líklega að vera nóg.“ 

Slíkar framfarir eru þó ekki á næsta leiti. Umræðum í fyrirspurnartímanum á danska þinginu lauk með samþykkt þar sem segir að „þingið samþykki aðgerðir til að styrkja eftirlit með ytri landamærum í samræmi við alþjóðlegar skuldbindingar.“

Þingmyrkvinn er kominn til að vera.

Heimild: SOLFORMØRKELSE I FOLKETINGET – Asger Aamund