Í dómi Landsréttar má sjá að dómurinn hafi talið að matsgerðir Rannsóknarstofu í lyfja- og eiturefnafræði hjá Háskóla Íslands, sem lágu til grundvallar sakfellingar í héraði, nægi ekki einar til að hægt sé að sakfella manninn fyrir umræddan akstur og var hann því sýknaður af þeim hluta ákæru.
Maðurinn var í héraði dæmdur fyrir þjófnað og ýmis brot gegn umferðarlögum, þar á meðal að hafa í fjögur skipti ekið bíl undir áhrifum slævandi lyfja. Í eitt skiptið ók maðurinn á ljósastaur.
Fyrir Landsrétti komu einungis til endurskoðunar þær sakargiftir sem ákærði hafði ekki játað í héraði, en hann neitaði að hafa verið óhæfur til aksturs vegna áhrifa slævandi lyfja í umrædd skipti – það er í þrígang fyrri hluta árs 2024 og svo í eitt skipti 2025.
Í niðurstöðukafla dóms Landsréttar kemur fram að að teknu tilliti til staðfastrar neitunar mannsins og niðurstaðna klínísks mats læknis eftir að maðurinn hafði ekið á ljósastaur og slævandi efni mælst í blóði hans – væru matsgerðirnar ekki einar nægar til að sanna, svo hafið sé yfir skynsamlegan vafa, að hann hafi sýnt af sér þá háttsemi sem rakin var í ákæru, það er að aka undir áhrifum slævandi lyfja. Var meðal annars vísað til breyttrar dómaframkvæmdar í málum sem þessum á síðustu árum.
Maðurinn var því sýknaður af þeim sakargiftum og kröfu ákæruvalds um sviptingu ökuréttar hafnað. Maðurinn var hins vegar dæmdur í þriggja mánaða fangelsi fyrir þau brot sem hann hafði játað, þjófnað í verslun.
