Hjól viðskiptalífsins á Íslandi væru bæði minni og snerust hægar ef ekki hefði verið samið um aðgang okkar að hinum sameiginlega evrópska markaði með samningnum um Evrópska efnahagssvæðið (EES) fyrir rúmum þrjátíu árum. Þrátt fyrir að samningurinn hafi fært okkur mikil efnahagsleg umsvif, hagvöxt, lagalegar umbætur og betra reglugerðarumhverfi þá hefur íslensk viðskiptasnilld einnig valdið skaða inni á hinum stóra markaði sem fáir hér vilja kannast við. 

Það að hleypa reynsluminnstu bankamönnum heims frá minnsta myntsvæði heims inn á hinn stóra sameiginlega evrópska markað sem leyfði þeim að kaupa þar og opna bæði banka og bankaútibú kostaði nokkur Evrópulönd heilmikla fjármuni og ómælda vinnu embættismanna í stjórnsýslu og bankaeftirlitsstofnunum þeirra. Fjármálasnillingarnir íslensku sem vildu byggja hér upp alþjóðlega fjármálamiðstöð í samræmi við atvinnustefnu þáverandi stjórnvalda, létu sér mögulega dreyma um að Ísland yrði aflandseyja með fínum aðgangi að evrópskum fjármálamarkaði en undanþágu frá því að uppfylla sum skilyrðin sem væru …