María Rut Kristinsdóttir, þingmaður Viðreisnar, opnaði sig um hatursorðræðu í sinn garð og eiginkonu sinnar í eldhúsdagsumræðum á Alþingi í gærkvöldi. „Þessi manneskja ásamt eiginkonu sinni verður hengd á Austurvelli von bráðar fyrir landráð og andlegt og kynferðislegt ofbeldi gagnvart saklausum skólabörnum.“ Þessi orð voru skrifuð um mig og eiginkonu mína á dögunum,“ sagði María Rut í upphafi ræðunnar sinnar. Hún sé hálfdofin yfir heiftinni í umræðunni.
„Þetta er skrifað af venjulegri manneskju á bak við lyklaborð eða kannski einhvers konar gervimenni sem er hannað til að þyrla upp ryki eða búa til reiði. Ég hugsa að hver einasti stjórnmálamaður hér inni kannist við athugasemdir af þessum toga úr öllum áttum.”
Andrea Sigurðardóttir, blaðamaður á Morgunblaðinu, tekur undir með Maríu Rut að ummælin beri að fordæma en hún segir að hún og aðrir stjórnarliðar ættu þó að líta sér nær.
„Það er óhætt að taka undir með þingmanni Viðreisnar Maríu Rut Kristinsdóttur að heiftúðleg umræða og athugasemdir á samfélagsmiðlum, svo ég tali ekki um þar sem fólk er að gaspra um aftökur og annað ógeð, er samfélagslegt mein sem við vildum flest vera án, en virðist því miður vera orðinn óhjákvæmilegur fylgifiskur þess að taka þátt í stjórnmálum og opinberri umræðu. Það þekkir fólk flest sem hefur stigið inn á það svið, því miður,“ segir Andrea í hugleiðingum sínum á Facebook.
„Þær ógeðfelldu athugasemdir sem þær eiginkona hennar hafa þurft að sitja undir vegna kynhneigðar sinnar og skoðana er manni ljúft og skylt að fordæma. Þetta er fullkomlega ömurlegt og óásættanlegt.“
Ráðherrar og stjórnarliðar grafi undan trúverðugleika
Að því sögðu, þá segir Andrea að hún sé hugsi eftir ræðu Maríu Rutar og vitnar í ræðu hennar:
„Kannski sýna fá mál þessa þróun betur en sjálf Evrópumálin. Þar eru stærstu bergmálshellar dagsins í dag. Við erum með já-hellinn og við erum með nei-hellinn. Stundum er eins og hvorug hliðin trúi því að hin sé í góðri trú með sínar meiningar,“ sagði María Rut.
Andrea segir að hún geti tekið undir þetta. „…en á sama tíma verður mér hugsað um það hvernig Viðreisn hefur trekk í trekk málað andstæðinga sína, til dæmis núna í evrópuumræðunni, þeim litum að þeir séu að ganga erinda sérhagsmunaafla, gegn almannahagsmunum. Sem sagt að gera fólki sem er á öndverðum meiði upp annarlegar hvatir í þágu einhverra sérhagsmuna.“
Þá vitnar Andrea líka í orð Ásu Berglindar Hjálmarsdóttur, þingmanns Samfylkingarinnar, sem sagði:
„Ég hef áhyggjur af upplýsingaóreiðu og því hvaða hagsmunir búa að baki sumum fjölmiðlum og hlaðvörpum þarna úti,“ sagði Ása Berglind.
Andrea segir: „Fjölmiðlar og einstakir blaðamenn hafa ítrekað mátt þola það að stjórnarliðar, jafnvel ráðherrar, grafi undan trúverðugleika þeirra með þessum lágkúrulega hætti.“
„Þetta var svo yfirgengilegt að ég man ekki eftir öðru eins“
Þá vísar hún í orð Magnúsar Árna Skjöld Magnússonar, prófessors við Háskólann á Bifröst og formaður Evrópuhreyfingarinnar, sem vakti nýverið athygli á líflátshótun og vildi að Björn Bjarnason og Guðni Ágústsson kvæðu upp að slíkt sé ekki í lagi í lýðræðisríki.
Sjá frétt: Magnús Árni afhjúpar líflátshótun
„Björn Bjarnason fv. ráðherra sem hefur látið til sín taka í Evrópuumræðunni var á dögunum vændur um það af formanni Evrópuhreyfingarinnar að hann bæri einhvern veginn ábyrgð á ógeðfelldum athugasemdum einhverra nafnlausra lítilmenna á internetinu, sem er auðvitað fjarstæðukennt og ósmekklegt,“ segir Andrea.
„Stjórnarandstaðan og ekki síst Hildur Sverrisdóttir, þingkona Sjálfstæðisflokksins, var vænd um valdarán og ólýðræðislega tilburði, að virða ekki niðurstöðu kosninga o.s.frv. fyrir um ári síðan af stjórnarliðum, þar á meðal af forsætisráðherra og fyrirliðum í Viðreisn. Þetta var svo yfirgengilegt að ég man ekki eftir öðru eins. Allir sem þekkja Hildi vita að hún er í stjórnmálum af góðum ásetningi og er annt um lýðræðið, eins og okkur flestum.“
Andrea trúir því að flest fólk taki þátt í stjórnmálaumræðu af góðum ásetningi. „Meira að segja sósíalistar, evrópusinnar og fleiri hópar sem gætu ekki verið fjær mér í skoðunum.
Ég vona að María Rut og félagar í Viðreisn, og stjórnarliðinu öllu, trúi því sömuleiðis einlæglega og líti sér kannski aðeins nær af þessu tilefni og skoði sína eigin orðræðu.“
