Jón Magnússon skrifar:

Borgarstjórinn í Reykjavík, Heiða Björg Hilmisdóttir, hefur orðið ber að því að misfara með kreditkort, sem hún fer með og er ætlað til að greiða fyrir útgjöld, sem tilheyra Reykjavík. Kreditkortið er ekki til að greiða fyrir persónuleg útgjöld hennar. Borgarstjórinn fékk nákvæmar leiðbeiningar um notkun kreditkortsins fyrirfram. 

Borgarstjórinn misfór með kreditkortið og greiddi ítrekað fyrir eigin neyslu þvert á leiðbeiningar sem henni voru gefnar. Í fréttatíma í sjónvarpi taldi hún það allt í lagi þar sem það væri á ábyrgð starfsmanna Reykjavíkurborgar að halda í hendina á henni við hvert og eitt kortamisferli og leiðrétta það sem hún gerði rangt, að sjálfsögðu bæri hún enga ábyrgð. Pétur  Marteinsson lýsti yfir stuðningi við þennan meðframbjóðanda sinn á lista Samfylkingarinnar og taldi skýringar hennar frábærar. 

Hætt er við að hjá öðrum lýðræðisþjóðum í norðurhluta Evrópu allra hefði borgarstjórinn þurft að segja af sér. 

Kona heitir Mona Sahlin, sænskur sósíaldemókrat. Hún var á sínum tíma kynjajafnréttismálaráðherra Svía(hvað svo sem það nú er). Mona borgaði með kreditkorti frá hinu opinbera m.a. fyrir matarinnkaup og toblerone súkkulaði,allt lágar fjárhæðir. Hún þurfti að segja af sér ráðherradómi samstundis. Danskur ráðherra borgaði fyrir hótelherbergi í París með opinberu korti og þurfti að segja af sér, svo dæmi séu tekin. En Heiða Björg situr keik og heldur því fram að misfari hún með kreditkort þá sé það á ábyrgð starfsmanna borgarinnar að leiðrétta það og lautinant Pétur Marteinsson fagnar þessu og hrósar borgarstjóra. 

Hvað sem líður Samfylkingarfólkinu Pétri og Heiðu, þá heitir þetta að misfara með opinbert fé. Einhver kynni að nefna orðið fjárdráttur. En Heiða sem ólst upp við fótskör Dags B. Eggertssonar og Pétur sem sótt hefur einkatíma hjá þessum fyrrum borgarstjóra finnst allt í lagi að misfara með opinbert fé sbr. braggann í Nauthólsvíkinni. Enda tókst að koma í veg fyrir rannsókn á þeim óþverra með atkvæðum m.a. Samfylkingarinnar og Viðreisn.

Er ekki rétt að gefa Samfylkingunni frí frá stjórn borgarinnar svo ferskir vindar fái að blása um sali ráðhússins.