„Alls tók það á fjórða ár að komast að þeirri niðurstöðu að blaðamenn hefðu engin lög brotið. Það er sérstakt rannsóknarefni hvað liggur að baki þeim rembingi embættisins að reyna að koma höggi á blaðamennina.
Og það er líklegast þar sem eini glæpurinn finnst í þessu máli – í fullkomlega óeðlilegum framgangi embættis Páleyjar Borgþórsdóttur lögreglustýru og Eyþórs Þorbergssonar, staðgengils hennar,” segir Kristinn meðal annars.
Kristinn var kallaður fyrir sem vitni í málinu og víst er að hann er ekki með öllu hlutlaus í því.
Lögreglan að ganga erinda Samherja
Kristinn vill ekki ganga svo langt að fullyrða að þjónkun embættisins við Samherja hafi valdið því að lögreglurannsókn á hendur blaðamönnum stóð svo lengi, þar sem engar haldbærar sannanir voru til staðar en hann gengur býsna langt í þá átt. En hann hefur áður haft uppi slíkar ásakanir.
Hann segir vert að benda á, í þessu samhengi, að Samherji, hvar Páll starfaði og vildi verja, væri kjölfesturisi í atvinnulífi og samfélagi á starfssvæði þeirra fyrir norðan.
„Þessir embættismenn fóru í starfi sínu langt út fyrir mörk hins eðlilega og virtust leggja lykkju á leið sína í tilraunum til að koma höggi á blaðamennina,” segir Kristinn.
Hann segir yfirlýsingar embættisins þess efnis að þó málið hafi fjarað út sé ekki þar með sagt að sakborningar séu saklausir og slíkar dylgjur séu fordæmalausar. Enda gangi þær á skjön við grunnreglur réttarrikisins.
Alvarleg kælingaraðferð gegn fjölmiðlum
„Skeytingarleysi gagnvart því að setja hóp blaðamanna á sakamannabekk, án þess að nokkrar röklegar forsendur undirbyggðu það, ósaði af starfsmönnum embættis Lögreglunnar á Norðurlandi eystra.
Þegar héraðsdómari féllst á röksemdir eins blaðamannsins um að ólögmætt væri að boða hann í skýrslutöku (þeim dómi var snúið í Landsrétti) brást Eyþór Þorbergsson, staðgengill lögreglustjóra og aðstoðarsaksóknari, ókvæða við og sagði í viðtali:
„Ef þú þolir ekki gagnrýni um sjálfan sig [sic] og það má segja um blaðamenn líka, eiga menn bara að vera í blómaskreytingum. […] Já sumir ættu að vera í blómaskreytingum“.
Kristinn tekur til segir málið allt prófstein á íslenskt samfélag og tekur í því sambandi til kostanna fyrirbæri sem kallast SLAPP (skammstöfun fyrir „strategic lawsuit against public participation“) en þess háttar lögsóknir eru nú víða á Vesturlöndum taldar ein alvarlegasta þöggunar- og kælingaraðferð gegn frelsi fjölmiðla. „Auðugir aðilar ausa fé í tilgangslausar og oft dýrar málssóknir í ónæðisskyni til þess að vekja ótta og þá von að gagnaðilar verði þurrausnir peningalega þegar þeir þurfa að taka til varna. “
