Ingibergur Sigurðsson rifjar upp ótrúlega sögu úr fortíð sinni í nýjasta þætti Fullorðins á Brotkast. Hann segir frá því þegar hann smyglaði 1,5 kílói af hassi til Íslands árið 1972 í sinni fyrstu ferð til útland, hann átti ekki einu sinni vegabréf.
Ingibergur, sem glímir nú við fjórða stigs krabbamein og segist vita að hann eigi skammt eftir ólifað, opnar sig um erfiða æsku, lífið og stór mistök fortíðarinnar.
„Án þess að depla augunum sagði ég bara já,“ segir hann þegar vinur hans, sem hann kallar Tóta Töfrahippa, bað hann um að fara til Amsterdam að kaupa hass.
Að hans sögn var ferðin allt öðruvísi en þetta er í dag. Engir farsímar, engin greiðslukort og strangar gjaldeyrishömlur voru við lýði. Ingibergur lýsir því hvernig hann ferðaðist með poka fullan af íslenskum 100 króna seðlum til Amsterdam til að skipta þeim þar.
„Það varð allt vitlaust í bankanum þegar ég mætti með pokann,“ segir hann og hlær að minningunni.
Pakkaði hassinu á lestarstöð í Amsterdam
Hann segir að hassinu hafi verið pakkað á lestarstöð í Amsterdam meðan hann var rosalega skakkur og síðan sent með pósti til Íslands. Sendingin átti að fara til eldri hjóna á Eyrarbakka sem tengdust fólki í hópnum, en vissu ekki hvert innihald pakkans var.
Þegar hjónin fóru að sækja pakkann á pósthúsið fór allt næstum til fjandans.
„Það datt 150 gramma plata á gólfið á pósthúsinu,“ segir Ingibergur.
Hann viðurkennir að líf sitt hefði getað tekið algjörlega aðra stefnu ef hjónin hefðu ákveðið að láta lögreglu vita.
„Þau réðu alveg yfir framtíðinni minni þarna,“ segir hann.
Í stað þess að kæra málið tóku hjónin einfaldlega plötuna, stungu henni aftur inn í pakkann og afhentu sendinguna.
„Þau báðu okkur bara um að gera þetta ekki aftur.“
Ingibergur segist oft hafa hugsað um hvað hefði orðið um sig ef hann hefði farið í fangelsi á þessum tíma.
„Hvar væri ég í dag? Það er ekkert víst að ég væri hérna að tala við þig.“
Brot úr viðtalinu má sjá hér fyrir neðan en ef þú vilt sjá allan þáttinn geturðu tryggt þér áskrift að Brotkast.is hérna.
