Aukinn áhugi er á þjóðbúningum og aðsókn á námskeið í þjóðbúningasaum svo mikil að færri komast að en vilja. Margrét Skúladóttir, formaður Þjóðbúningafélags Íslands, segir vinsældirnar sérstaklega aukast hjá ungum konum.
„Maður sér hvað það er mikið meira af ungum konum og þær eru meira að segja að fara í þessa stóru búninga sem tekur allt að þrjú ár að gera,“ segir Margrét.
„Kannski er það vegna þess að það er að finnast alls konar gull og silfur heima og þá fara þær eitthvað að skoða þetta. Þetta er náttúrlega búið að vera svolítið sýnilegra núna heldur en þetta var þegar amma mín og mamma voru. Þá voru auðvitað bara allar konur í dönskum kjólum.“
Krefst mikillar sérþekkingar kennara
Mikil aðsókn er á námskeið í þjóðbúningasaum og einhverjir hafa þurft að skrá sig á biðlista. Námskeiðin fara alla jafna fram á haustin og á veturna.
Erfitt getur verið að anna eftirspurn þar sem þjóðbúningasaumur krefst mikillar sérþekkingar kennara.
„Það eru ekkert svo rosalega margir sem kenna þetta. Ef þú ert að fara að kenna þetta þá þarftu auðvitað bæði að hafa kunnáttu á þessu gamla handverki og að kunna að sníða. Og þá þarftu í raun og veru að vera menntaður kjólameistari eða klæðskeri til þess að geta gert það rétt.“
Allar stúlkurnar í búning á síðasta þorrablóti
Margrét segir að íslenski þjóðbúningurinn veki oft athygli og aðdáun og námskeiðin kyndi undir frekari áhuga.
„Þegar við héldum fyrsta námskeiðið fyrir vestan þurfti ég virkilega að hafa fyrir því. Ég þurfti að plata vinkonur mínar í þetta og að redda átta konum. Það vissi enginn hvað ég var að tala um – ég var bara eins og einhver geimvera,“ segir Margrét.
„En í kjölfarið þegar maður var búinn að sjanghæja allar vinkonur sínar sem maður gat platað til að sauma þjóðbúningakjól þá er það bara þannig að ef þú byrjar, og hefur gaman af saumaskap, á grípur þetta mann.“
Margrét kveðst vera dugleg að lána búninga fyrir hin ýmsu tilefni. Hún segir alla fjölskylduna eiga búninga sem séu notaðir reglulega.
„Ég er að vinna í Menntaskólanum á Ísafirði og þar er komin svolítil hefð fyrir því að grunnskólinn sé með þorrablót. Á síðasta blóti held ég að allar stúlkurnar í grunnskólanum hafi verið í búningum. Og þær fá sumar lánaða, maður er náttúrlega bara duglegur að breiða út boðskapinn og lána búningana sína.“
