„Einn morguninn ekki fyrir svo löngu, þá segir Sigurvin við mig: „Veistu ástin mín ég er bara orðinn sáttur. Ég er bara orðinn sáttur að þetta er farið að styttast.“ Hann er líka orðinn svo þreyttur. Á sama tíma og það er ógeðslega sárt að heyra þetta, þá er það samt svona einhver gjöf.
Kristín og Sigurvin undirbúa sig undir andlát hans - Hann er búinn að skipuleggja útförina: „Ég er bara mennsk og ég má bogna líka“
