Páll Vilhjálmsson skrifar:

Pólitíska valdaparið í Samfylkingunni, Jóhann Páll Jóhannsson umhverfisráðherra og Kristrún Frostadóttir forsætisráðherra, sér fram á að flokkurinn tapi stöðu sinni í borginni. Jóhann Páll leiddi Kristrúnu til vegs og virðingar í Samfylkingunni. Til að draga ekki athyglina um of að valdabandalaginu er öllu ræður í flokknum gerir parið sér far um að tala ekki upphátt samtímis um sama málefnið.

Eftir ríkisstjórnarmyndun fyrir tæpu hálfu öðru ári lét Jóhann Páll Kristrúnu njóta sviðsljóssins og festa sig í sessi sem forystumaður í landsstjórninni. Jóhann Páll varð líka, sem umhverfisráðherra, að þegja af sér loforð sem hann gaf fyrir síðustu þingkosningar að banna bensínbíla á Íslandi frá og með árinu 2025 - í fyrra.

En nú er vá fyrir dyrum. Allt stefnir í að Samfylkingin tapi stöðu sinni sem forystuafl í meirihlutasamstarfi í Reykjavíkurborg. Þau Jóhann Páll og Kristrún stóðu í vetur fyrir hallarbyltingu í Samfylkingu höfuðborgarinnar. Heiða Björg borgarstjóri, arftaki Dags B. Eggertssonar, sem er svarinn óvinur valdaparsins, var skötuhjúunum ekki að skapi. Reynt var að fá sjónvarpsmanninn Gísla Martein til að hjóla sig inn í framboð með hjálm á höfði og glott á smetti. Gísli Marteinn taldi sig gera flokknum meira gagn sem umræðustjóri á RÚV en frambjóðandi til borgarstjórnar.

Úr varð að vinur og meðeigandi sjónvarpsmanns á Kaffi Vest, Pétur Marteinsson, tók að sér að fella Heiðu Björg borgarstjóra af stalli. Vel hannaður brandari í áramótaskaupi RÚV, um að enginn þekkti haus né sporð á borgarstjóra, var startskotið fyrir innanflokksslag Péturs og ég-man-ekki-hvað-hann/hún-heitir borgarstjórans. Pétur er með rætur í Sjálfstæðisflokknum, sparkaði bolta í vesturbænum, þótt hann sé Frammarasonur, og náði tuðrusparkið til útlanda. Pétur hafði undir No Name with a credit card. Þökk sé handleiðslu valdaparsins.

En þá var eftir að verja stöðu Samfylkingar sem leiðandi afls í borgarstjórn. Degi fyrir kosningar er útlitið dökkt. Eiginlega kolsvart. Fylgið rýrnar frá einni könnun til annarrar Viðreisn hleypur út undan sér.

Í meirihlutasamstarfi er hægt að metta marga flokksmunna með bitlingum. Þeir hlaupa ekki á tugum heldur hundruðum flokkshestarnir sem á hverjum tíma njóta góðs af hallarekstri borgarsjóðs undir vinstristjórn.

Þægileg innivinna í ráðhúsinu og borgarstofnunum er eitt. Seta í nefndum og ráðum gefa góðan aukapening.  Margvísleg verkefni er gefa tilefni til að skrifa verktakagreiðslur á borgina er enn annað bitlingaformið. Tapist meirihlutinn snarfækkar dúsum að stinga upp í flokkskjafta. Óánægja innan flokks er upphafið að falli flokkseigenda Gildir það sérstaklega í kratískum stjórnmálaöflum sem í eðli sínu eru makráð og starfa eftir prinsippinu að sumir séu jafnari en aðrir. Hætti Jóhann Páll og Kristrún að skaffa er skammt í endalokin.

Jóhann Páll og Kristrún kveiktu á því fyrir nokkrum dögum að ekkert nema stórbomba kæmi í veg fyrir tap í Reykjavík. Á meðan þau sátu í kjallaranum að setja saman kosningasprengju var Össur fyrrverandi gerður út af örkinni að níða skóinn af Björgu í Viðreisn. Að hætti karlrembu vann fyrrum ESB-ráðherra sitt þrifnaðarverk; sakaði Björgu um að vera skotin í Miðflokks-Ara.

Er þau Jóhann Páll og Kristrún stigu upp frá sprengjugerðinni var komin bomba. Kristrún reið á vaðið. Fyrir tveim dögum sagði Kristrún í hlaðvarpi á Eyjunni að Sjálfstæðisflokkurinn ætli að selja Orkuveituna, komist flokkurinn í meirihluta. Í gær birti Jóhann Páll grein á Vísi með sömu skilaboðum. Örvænting valdaparsins sem forðast opinber sammæli í rauntíma fær ekki skýrari birtingarmynd. Tap í Reykjavík veldur keðjuverkun í valdakerfi Samfylkingar. Dagur B. Eggertsson kætist, Þorgerður Katrín þó enn meira.