Vel sóttur fundur um riðu var haldinn í Húnaveri á dögunum. Að honum stóð alþjóðlegur rannsóknarhópur sem hefur meðal annars verið að störfum á tilraunastöð Háskóla Íslands að Keldum.
Fremstu vísindamenn í rannsóknum á riðu kynntu niðurstöður sínar. Þar var meðal annars farið yfir helstu áhættuþætti þegar kemur að riðusmiti og hvernig megi verjast sjúkdómnum.
Jörn Gethmann segir að ekki sé hægt að sjá að afréttir og sameiginlegar réttir séu áhættuþættir í riðusmiti en smithætta geti aukist eftir því sem lömb dvelja lengur inni eftir sauðburð. Þá sé einnig mikilvægt, til þess að koma í veg fyrir smit, að fjarlægja hildir (fylgju/fósturhimnu) sem fyrst og Christine Fast segir mestu smithættuna vera af líkamsvökvum eins og hildum og legvatni.
Þá segir Gethmann að margvíslegar leiðir séu til þess að koma í veg fyrir smit, eins og fataskipti milli bæja, að farga dýrahræjum á annan máta en að grafa þau. Hann lagði sérstaka áherslu á gagnsemi íslenska varnarhólfakerfisins.
Miklar framfarir í riðurannsóknum
Fundurinn var mjög vel sóttur, bæði í Húnaveri og í streymi. Fyrir hópi rannsakenda fór Karólína Elísabetardóttir, sauðfjárbóndi. Rannsóknir á riðu hafa staðið yfir síðan 2021. Í fréttatilkynningu frá Samtökum sveitarfélaga á Norðurlandi vestra segir:
„Fundurinn sýndi glögglega hversu hratt riðurannsóknum hefur fleygt fram á síðustu árum. Vísindamennirnir vinna mikilvægt starf í þágu íslensks landbúnaðar og hafa rannsóknir þeirra þegar haft gríðarlega mikil áhrif á breyttar áherslur í baráttunni gegn riðu.
Frá hausti 2023 hafa þrjú bú þar sem riða greindist fengið heimild til að halda eftir gripum sem bera riðugen með mótstöðu, sem markar umtalsverða breytingu frá fyrri framkvæmd þar sem öllum bústofni var að öllu jafnan fargað.“
