Sligandi leiguverð og bág staða á vinnumarkaði veldur því að helmingur innflytjendaforeldra á erfitt með að ná endum saman, segir Sólveig Anna Jónsdóttir formaður Eflingar. Aðeins rúmlega þriðjungur þeirra býr í eigin húsnæði samanborið við áttatíu prósent innfæddra.
Niðurstöður könnunar sem Varða, rannsóknarstofnun vinnumarkaðarins, gerði meðal félaga ASÍ og BSRB, sýna að fjórir af hverjum tíu foreldrum eiga erfitt með að ná endum saman.
Staða einhleypra foreldra og innflytjenda mælist verst. Helmingur innflytjendaforeldra nær ekki endum saman og lágt hlutfall býr í eigin húsnæði. 43 prósent eru á almennum leigumarkaði.
Stór hluti launa í leiguverð
Sólveig Anna Jónsdóttir formaður Eflingar segir ástandið á leigumarkaði hafa mikið að segja um erfiða fjárhagsstöðu þessa hóps.
„Þau þurfa að borga gríðarlega hátt hlutfall af sínum ráðstöfunartekjum í leigu og þetta er ein af ástæðunum fyrir því að Efling berst núna fyrir því að leigubremsa sé innleidd hér. Til að stoppa þessa að aðför að tilveruskilyrðum innflytjenda og barna þeirra sem er til staðar á íslenskum leigumarkaði, segir Sólveig.
Það séu innflytjendur sem verði fyrst og fremst fyrir launaþjófnaði og kjarasamningsbrotum, og eru oftar í láglaunastörfum.
Ekki verið vilji til að bæta hag þeirra launalægstu
Frá árinu 2018 hafi Efling sérstaklega lagt áherslu á láglaunahópana, innflytjendur og konur, í kjarasamningsviðræðum.
„Þar höfum við náð einhverjum árangri. En því miður er það svo að íslensk verkalýðshreyfing hefur ekki vilja koma með okkur í þá vegferð að samið verði um krónutöluhækkanir, sem myndi gera það að verkum að hið svokallaða svigrúm nýtist best þessum láglaunahópum, segir Sólveig og bætir við að um leið væri verið að vinna gegn misskiptingu og stéttaskiptingu.
Íslensk millistétt hafi það afar gott á meðan innflytjendur búi við skammarleg kjör
Því miður virðist ekki vera ríkulegur vilji til að takast á við þennan vanda í íslensku samfélagi, segir Sólveig. „Sem mun auðvitað hafa þær afleiðingar að við erum að búa til tvískipt samfélag,“segir hún.
„Samfélag þar sem íslenskt millistétt hefur það afskaplega gott en svo er risastór, og sí stækkandi, hópur innflytjenda og barna þeirra sem lifa við kjör sem eru okkur öllum til háborinnar skammar,“ segir Sólveig Anna.
