Ég rita þetta bréf til þeirrar „herdeildar“ þjóðkirkju Íslands sem reynir af mannlegum mætti að afbaka „sverð andans“; ritningu Guðs og aðlaga að hindurvitnum og bábiljum samtímans. Þá áminni ég þá hina sömu að þeir eiga að þjóna hinni evangelísku lúthersku kirkju skv. stjórnarskrá lýðveldisins. Ekkert, hvorki evangelískt né lútherskt styður slíka afbökun.
Þá má utanríkisráðherra vor einnig taka þetta bréf til íhugunar af gefnu tilefni.

Sverð andans varar ítrekað við villukenningum og áréttar margisnnis að orð Guðs standist tímans tönn óhaggað hvort sem menn sætta sig við það eður ei.
Einn af þeim stöðum í ritningunni þar sem tekið er á villu er í bréfi Páls postula til Kólossumannna. Grípum aðeins niður í kafla 2, vers 18:

„Gætið þess að láta engan hertaka ykkur með marklausu, villandi spekitali sem byggist á mannasetningum og er komið frá heimsvættunum en ekki frá Kristi.“

Síðar segir í versi 17:

„Veruleikinn er Kristur“

Við þann veruleika er engu að bæta og viðbætur við þessa fullyrðingu er hvergi að finna í ritningunni.
Síðan heldur Páll áfram í versi 18.

„ Látið þá ekki taka af ykkur hnossið sem stæra sig af auðmýkt sinni og engladýrkun og státa af sýnum sínum. Þeir hrokast upp af engu í sjálfshyggju“

Og að lokum fer hann yfir villukenningar samtímans hverju sinn, hvort sem það eru nornabrennur á miðöldum eða ýmis gerfi-fræði nútímans eð hvað annað:

„Allt mun þetta þó eyðast við notkun. – Mannaboðorð og mannasetningar.  Þó hefur þetta að sönnu orð á sér sem speki, slík sjálfvalin dýrkun og auðmýking og harðneskja við líkamann. En gildi hefur það ekkert, fullnægir aðeins eigin hvötum.“ [Kól. 2.22-23]

Sem betur fer eru villukenningar vóks nútímans á hröðu undanhaldi, sem framsögumenn þeirra kalla „bakslag“. Já fræði andskotans hafa uppvís orðið að vera keisarinn í engum fötum bæði fyrir dómstólum austan og vestan hafs, og jafnvel styrkt af áfergju af þjónum djöfulsins sjálfs, með sjálfan Epstein sáluga í broddi fylkingar.

Þurfa þjónar Þjóðkirkjunnar margir hverjir þar með talinn biskup  ekki að fara að girða sig í brók? Láta það sem í brókum á að vera í friði, sem sköpun Guðs almáttugs og er í hans valdi eingöngu að ákveða hvort skuli vera karl eða kona og aðeins þetta tvennt. Vegna þess að eitt fyrsta vers sverðs andans tekur af öll tvímæli í þessum efnum:

„Og Guð skapaði manninn eftir sinni mynd. Hann skapaði hann eftir Guðs mynd. Hann skapaði þau karl og konu.“ [I Mós. 1.27]

Tak eftir lesandi góður að það er punktur á eftir „konu“… það er ekkert fleira tilgreint. Hvað menn upplifa sig svo, bíl, hreindýr eða hvað annað er pérsónulegt mál hvers og eins. Kirkja Krists á að elska alla. Þar með er ekki sagt að hún eigi að sveigja „sverð andans“ að slíkum upplifunum og jafnvel að hvetja fólk og verst af öllu börn til slíkra upplifana. Varla á sá sem upplifir sig sem bíl að fá að ganga á akreinum Miklubrautar, heldur verður sá að halda sig við gangstéttina eins og aðrir og ekki fær hann númeraplötur á sjálfan sig né bifreiðaskoðun á sjálfum sér hjá Frumherja. Sá er veruleikinn.

Góðar stundir í Guðs frið.

Höfundur er áhugamaður um kristna umbót í stjórnmálum