Lögreglan varar reglulega við fjársvikum og þá af ýmsu tagi. Það virðist vera að færast í aukana að fólk fái skilaboð frá óprúttnum aðilum sem villi á sér heimildir og geri tilraunir, misvelheppnaðar, til að svíkja af fólki pening.
„Ég er beðinn um að hitta vin minn heima hjá honum og hann ætlar að segja mér einhverja sögu og ég kveið fyrir því að hann væri alvarlega veikur því það hljómaði svolítið þannig í símtalinu sem ég fékk,“ byrjar frásögn Jóns Þorsteins Sigurðssonar en hann mætti í Reykjavík síðdegis í gær, fimmtudaginn 17. júlí.
Vatt fljótt upp á sig
Vinur hans hafi heyrt í honum um miðjan júní þessa árs og beðið hann um að hitta sig. Því næst hafi hann sagt honum frá því að rúmum fjórtán mánuðum fyrr hafi komið til hans fólk sem átti eftir að kúga hann um fé og hóta honum öllu illu.
Þau ætluðu að ljúga upp á hann alls konar og sögðust bara ætla að segja það sem hentaði,“ segir Jón frá og útskýrir að vinur hans hafi orðið óttasleginn og frekar en að „rugga bátnum, þá bara borgaði hann“.
Fyrst um sinn hafi hann borgað nokkur hundruð þúsund krónur í senn en svo hafi þetta orðið að hærri upphæðum. Honum hafi verið sagt að peningurinn færi í að hjálpa börnum, greiða fermingarveislur, koma einhverjum manni í Svíþjóð undir læknishendur og annað slíkt.
„Svo bara vatt þetta upp á sig og alltaf segir vinur minn mér að ástæðan fyrir því að hann borgi sé sú að hann hélt að þetta væri að verða búið,“ segir Jón en á því tímabili sem kúgunin stóð yfir fóru þeir vinirnir í ferðalög og hittust reglulega.
„Allan þennan tíma er ég að umgangast þennan vin minn. Ég hitti hann reglulega, við borðum saman, við förum í ferðalög saman og svona. En hann sagði mér ekki orð.“
Sérsveitin kölluð til
Það var ekki fyrr en á þjóðhátíðardaginn núna síðasta sem vinur Jóns fann sig knúinn til að segja frá. Þá hafi systkini hans komið að honum þar sem fólkið var að hóta honum ofbeldi og beina að honum hníf á heimili hans.
„Það er þá sem lögreglan er kölluð á staðinn og beðin um að, sem sagt, þá senda þeir sérsveitina af því að það er vopnaburður þarna og verður til þess að þau átta sig á að hann er í þessari stöðu,“ útskýrir Jón.
Eftir að hann hafi rætt málið við vin sinn hafi þeir strax hafist handa við að reyna að finna lögmann til þess að aðstoða hann við að leita réttar síns. Hann hafi óttast að fara til lögreglunnar, þá helst af skömm og hræðslu við að fólkið myndi þá tvíeflast í því að kúga af honum fjármuni.
Fólkið hafði hann þekkt í gegnum tíðina en þau, sem og hann, séu Íslendingar.
„Þetta er maður sem er búinn að vera mikið í tengslum við fólk í gegnum tíðina og bara hittir á þetta fólk einhvers staðar úti í bæ og það vindur svona upp á sig.“
Þegar upp er staðið greiddi hann fólkinu ríflega hundrað og átta milljónir, að sögn Jóns sem telur litlar líkur á því að þeir fáist til baka. Lögreglan sé með málið til rannsóknar en það hafi tekið fjórar tilraunir til þess að fá málið tekið upp.
„Það var ekki fyrr en að lögmaðurinn sendi bréf á lögregluna að það var tekið vel á móti honum. Fram að því var óljóst hvar málið væri statt og þú veist, já, það liðu bara nokkrir dagar og jafnvel vikur bara frá því hann fór fyrst,“ segir Jón og bætir við „viðmótið sem við mættum þar hjá lögreglunni, ég hefði ekki viljað vera í hans stöðu á þessum tímapunkti.“
Missti aleiguna
Vinur Jóns er níræður og segist Jón hafa átt erfitt með að fylgjast með honum lenda í þessu. Hann sé nú skuldum vafinn og hafi í raun misst aleiguna á þessum fjórtán mánuðum. Viðmót lögreglunnar hafi gert illt verra og haft virkilega slæm áhrif á hann, til hins verra.
„Hann tók lán í eitt skiptið og segir mér að þau hafi komið þarna, þessi hópur, á heimilið hans og tekið símann hans, sett upp Aur-appið og tekið þar út einhverja tæpa milljón og bara lagt inn á sjálfan sig,“ segir Jón frá.
Hann sé þá núna ábyrgur fyrir slíku láni enda hafi það verið greitt í gegnum hans síma, hann hafi notað rafræn skilríki og verið á staðnum en Jón segir hann einfaldlega ekki hafa þorað að streitast á móti.
Það hafi verið þrír aðilar sem komu oftast við sögu en „svo kom einhver annar aðili sem hann kannaðist ekkert við og sagði: „Ég veit allt um þetta, ég skal hjálpa þér að ná þessum fjármunum til baka“ og sveik hann svo.
Líkt og fyrr segir er málið á rannsóknarstigi að sögn Jóns sem vonast til þess að fólkið verði kallað í skýrslutöku þannig að það fái að segja þessa sögu. Hópurinn hafi ekkert haft samband við vin hans síðustu vikur en það hafi nokkrir grunaðir verið handteknir.
„Við vitum ekki hversu lengi þeir verða lokaðir inni eða hvort þeir munu hafa samband seinna,“ segir hann.
