„Við deilum þessari grein frá Hemali, ekki eingöngu vegna þess að sérfræðingur varar eindregið við bóluefnunum, heldur vegna þess að frásögn hans sýnir hvernig öðruvísi sjónarmið – sem byggja á þekkingu og rannsóknum – eru þögguð niður af fjölmiðlum almennings þegar þau víkja frá hinni viðurkenndu útgáfu mála. Þetta vekur eðlilega spurninguna: hver stýrir þessum blaðamönnum og fjölmiðlum?

En við vitum nú þegar svarið: það eru auðvitað eigendurnir. Og þegar hagsmunir þeirra fara saman við hagsmuni lyfjaiðnaðarins, verður útkoman þessi. Það er hins vegar ráðgáta hvernig norska lýðheilsustofnunin (FHI) getur látið undan þessu – sérstaklega í ljósi þess að eitt af meginhlutverkum hennar er að vera eftirlitsaðili sem verndar almenning gegn heilbrigðisvörum sem gætu valdið skaða.

Þegar þeir sem eiga að gæta öryggis okkar taka hins vegar höndum saman við aðila sem hafa engan slíkan verndarvilja – og setja þess í stað hagnað lyfjaiðnaðarins í forgang – stöndum við frammi fyrir alvarlegu samfélagslegu vandamáli. Verndararnir hafa í raun gengið í lið með innrásaraðilunum,“ skrifar norski miðilinn Derimot.

NRK, Norska hjúkrunarfræðingafélagið og Lýðheilsustofnun Noregs (NIPH) líta framhjá áhyggjum vísindamanna.

Rannsakandinn Kjetil Elvevold hefur án árangurs reynt að ná sambandi við Norska hjúkrunarfræðingafélagið, Lýðheilsustofnun Noregs (FHI) og NRK til að koma á framfæri áhyggjum sínum varðandi mRNA-bóluefnin.

Kjetil Elvevold, Dr. Scient., Tromsö skrifar:

NRK og Norska hjúkrunarfræðingafélagið: Ég hef enn ekki fengið svar frá Lill Sverresdatter Larsen, formanni Norska hjúkrunarfræðingafélagsins. Þetta tengist tölvupósti sem ég sendi í kjölfar útsendingar í þættinum *Ekko* á NRK, en hann hófst á eftirfarandi hátt:

„Ég hlustaði á *Ekko* þann 12. október og viðtalið við þig og Anne-Mette Gulaker. Þar var kallað eftir rannsóknum sem sýna fram á að bóluefni gegn COVID-19 valdi skaða. Ég skrifa þér vegna þess að ég bý yfir víðtækri reynslu af þeirri tækni sem notuð er í bóluefnum Pfizer og Moderna.

Árið 2012 kom ég að stofnun fyrirtækis (D’Liver í Tromsø) sem vann að rannsóknarverkefnum fyrir lyfjaiðnaðinn. Í því starfi vann ég árið 2015 með fitu-nanóagnir (lipid nanoparticles) sem innihéldu mRNA (frá Moderna) – sömu tækni og notuð er í nýju mRNA-bóluefnunum. Ég hef meðal annars verið meðhöfundur að þremur vísindagreinum um nanólyf í samstarfi við AstraZeneca, og fjórða greinin er væntanleg innan skamms.“

Enginn áhugi hjá NRK

Blaðamaðurinn hjá NRK, sem stóð að fyrrnefndum útvarpsþætti, fékk sama tölvupóst og Larsen og lýsti yfir áhuga á að taka viðtal við mig um málefnið. Ekkert varð þó úr því, þar sem ég hef ekkert heyrt meira frá honum.

Það er svekkjandi að fjölmiðlar – ásamt opinberum embættismönnum sem koma oft fram í fjölmiðlum – skuli neita að hlusta á rannsakendur sem hafa aðra sýn á það sem hefur átt sér stað undanfarin 3,5 ár. Þar sem viðbrögð við fyrsta tölvupóstinum voru dræm, sendi ég annan póst í von um svar í þetta sinn:

„Sæl aftur,

Því miður hefur Lill Sverresdatter Larsen ekki gefið sér tíma til að svara fyrirspurn minni. Reyndar hefur það verið svo allt frá árinu 2021 að helstu embættismenn í heilbrigðismálum hafa ítrekað látið áhyggjur vísindamanna sem vind um eyru þjóta.

Ég læt fylgja hlekk á fjögur vísindarit sem ég hef samið í samstarfi við AstraZeneca, en þau varpa ljósi á sérfræðiþekkingu mína á þessu sviði. Ég er með doktorsgráðu í frumulíffræði og lifrarlífeðlisfræði. Nýjasta ritið, sem kom út í síðustu viku, fjallar um fitu-nanóagnir (lipid nanoparticles) sem innihalda mRNA – nákvæmlega sömu tækni og Pfizer og Moderna nota í bóluefnum sínum, sem í raun eru erfðafræðilegar sprautur.“

https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/38055742/

https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/31268069/

https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/28373104/

https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/28012994/

Í fyrri tölvupósti sendi ég gögn varðandi hætturnar sem fylgja þessum bóluefnum eða genasprautum. Nýlega birtist ný og áhyggjuefnisleg grein í tímaritinu Nature.

Hún sýnir fram á að tilbúnar byggingareiningar í þessum bóluefnum/genasprautum valda frumum verulegum vandræðum þegar þær reyna að framleiða gaddapróteinið (e. *spike protein*). Þar af leiðandi framleiða frumurnar eitthvað allt annað, þar sem „framleiðslubúnaður“ þeirra getur ekki túlkað leiðbeiningarnar rétt – en líta má á mRNA sem eins konar leiðbeiningar. Enginn veit hverjar langtímaafleiðingar þessa gætu orðið, en við vitum að þetta er afar óeðlilegt.

Í sumar birti Pfizer mikilvæg gögn í kjölfar beiðni frá Lyfjastofnun Evrópu (EMA), þeirri stofnun sem ber ábyrgð á að veita bóluefnum markaðsleyfi.

Þetta er flókið viðfangsefni að kynna sér, en Daniel Horowitz hefur gert einmitt það.

Norska lyfjastofnunin staðfestir tilvist erfðaefnis í COVID-19-bóluefnum.

Þögn frá norsku lýðheilsustofnuninni (NIPH)

Í upphafi þessa tölvupósts benti ég á að helstu heilbrigðisyfirvöld í Noregi hunsuðu áhyggjur sem vísindamenn, líkt og ég sjálfur og margir aðrir, höfðu lýst yfir.

Í janúar 2021, þegar fjölmiðlar og helstu heilbrigðisyfirvöld héldu því fram að einstaklingar án einkenna gætu dreift veirunni, sendi ég stjórnendum norsku lýðheilsustofnunarinnar (NIPH) tölvupóst með tengli á vísindarannsókn frá Wuhan. Í þeirri rannsókn var tæplega 9 milljónum manna skimað og fundust 300 einstaklingar sem voru einkennalausir.

ENGINN af þeim 1.174 einstaklingum sem þeir höfðu átt í samskiptum við smitaðist. Þetta var mjög skýr vísbending um að smit frá einkennalausum einstaklingum væri EKKI vandamál. Engu að síður var þessu, ótrúlegt en satt, ýtt til hliðar; NIPH og aðrir héldu því fram að hið gagnstæða væri satt miðað við það sem niðurstöður rannsóknarinnar sýndu.

Í sama tölvupósti til NIPH lét ég einnig fylgja tengil í *British Medical Journal*, þar sem skýrt kemur fram að framleiðendunum hafi EKKI verið falið að þróa vöru sem kæmi í veg fyrir smit. Þrátt fyrir þetta var haldið fram hinu gagnstæða, í þeim tilgangi að hvetja sem flesta til að þiggja sprauturnar.

Ekki átti að meðhöndla sjúklingana. Það átti að bólusetja þá.

Ég sendi einnig hlekk á vísindarit þar sem 57 rannsakendur frá nokkrum löndum höfðu skilgreint hvernig hægt væri að meðhöndla sjúklinga ef þeir veiktust. Niðurstöðurnar voru sannfærandi; en samt var þessu líka ýtt til hliðar. Ekki átti að meðhöndla sjúklinga – heldur átti að bólusetja þá.

Enginn áhugi fjölmiðla á ráðstefnunni

Í apríl á þessu ári var haldin ráðstefna í Stavanger þar sem rannsakendur alls staðar að úr heiminum komu saman. Fjölmiðlum var boðið, en þeir kusu að fjalla ekki um viðburðinn. Neðar á síðunni má finna kynninguna mína, sem tekur aðeins 15 mínútur.

Ég veit að bóluefnin – eða öllu heldur, genatæknilegu sprauturnar – eru algjörlega árangurslausar við að koma í veg fyrir sjúkdóma. mRNA-raðgreiningin er tilbúin og var hönnuð í tölvu. Hún fær líkamann til að verjast svokölluðu gaddapróteini (spike protein) sem finnst ekki í náttúrunni. Með öðrum orðum: maður á að vera verndaður gegn einhverju sem er ekki til. Þessar mRNA-sprautur geta einungis valdið skaða – nema maður sé svo „óheppinn“ að hafa fengið skammt úr gallaðri framleiðslulotu. Það er ástæða fyrir því að við höfum séð svo háa tíðni veikindafjarvista frá árinu 2021.

Ég veit ekki hvort ganga megi svo langt að segja að þeir sem halda áfram að mæla fyrir þessum skaðlegu sprautum beri blóð á höndum sér.

Ég veit ekki hvort hægt sé að ganga svo langt að segja að þeir sem halda áfram að mæla fyrir þessum skaðlegu sprautum beri blóð á höndum sér. En það er ekki fjarri lagi. Þetta á einnig við um Lill Sverresdatter Larsen, ef hún heldur áfram að þrýsta á að heilbrigðisstarfsfólk þiggi bóluefnið – eða genasprautuna – til þess að fá að starfa á norskum heilbrigðisstofnunum.

Og ef hún trúir enn á þá ævintýrasögu að „kostirnir vegi þyngra en gallarnir“.